FILM

 




Film in de Wattenfabriek

Het opzet: in de kleine, sfeervolle mediabox van de Wattenfabriek (Solleveld 35 te 9550 Herzele), willen wij voortaan op geregelde tijdstippen op donderdagavond om 20.00 u. een film vertonen op blu-ray (hoge kwaliteit digitale opname).


Wat blijft om evidente redenen behouden? Een deskundige inleiding voor de start van de film en de keuze voor kwalitatief hoogstaande films die u eigenlijk het voorbije jaar in de cinema's niet had mogen missen.


Wees er steeds snel bij want het aantal plaatsen is beperkt tot 50. De inkom bedraagt € 5,00 voor alle aanwezigen. Reserveren enkel via onze website: www.gammaherzele.be.

Om u de meest recente films aan te bieden zijn bepaalde titels nog niet ingevuld, ook omdat wij graag op de actualiteit willen inspelen. Het verdere programma maken wij hier altijd tijdig bekend.


Wat(n)Film!
een doordachte filmkeuze, een gezellig kader, een inleiding en mogelijkheid tot nakaarten achteraf, en vooral heel veel zin in film!




Sprakeloos

Jaar: Vlaamse film - 2017 - 105'
Regie: Hilde Van Mieghem
Cast: Viviane De Muynck, Stany Crets, Marie Vinck, Flor Decleir, Hans Kesting, Rik Van Uffelen



Het leven van de succesvolle schrijver Jan Meerman wordt ondersteboven gekeerd wanneer zijn moeder onverwachts een beroerte krijgt. Zijn flamboyante en levendige moeder verliest haar spraakvermogen.

Haar spraak wordt herleid tot jammerlijke kreten en brabbeltaal. Jan worstelt in deze moeilijke periode met de deadline van zijn nieuwe roman. De confrontatie die Jan moet aangaan met zijn moeder dwingt hem om alles in vraag te stellen, ook zijn literaire prioriteiten. Een film van Hilde Van Mieghem, gebaseerd op de succesroman van Tom Lanoye.







donderdag 14 september '17 om 20 uur
Mediabox van de Wattenfabriek
Solleveld 35 - Herzele

Toegang: € 5,00


Wil je meer weten over deze film.






La pazza gioia

Jaar: Italië, Frankrik - 2016 - 118'
Regie: Paolo Virzi
Cast: Valeria Bruni-Tedeschi, Micaela Ramazzotti, e.a.



La Pazza Gioia is een komisch drama over vriendschap en de zoektocht naar geluk, met het prachtige landschap van Toscane als decor.

Beatrice Morandini Valdirana is een decadente kletskous, een opvallend figuur in de psychiatrische inrichting waar ze woont. Ondanks haar praatjes vindt ze weinig aansluiting bij de andere patiënten. Als de introverte, stoer uitziende Donatella Morelli wordt opgenomen in de inrichting, bloeit er een onverwachte vriendschap op tussen de twee. Ze besluiten samen te ontsnappen en komen tijdens de avontuurlijke reis oog in oog te staan met hun verleden. Gelukkig zijn ze dit keer niet alleen, maar hebben ze elkaar.






donderdag 12 oktober '17 om 20 uur
Mediabox van de Wattenfabriek
Solleveld 35 - Herzele

Toegang: € 5,00


Wil je meer weten over deze film.






Manchester by the sea

Jaar: USA - 2017 - 137'
Regie: Kenneth Lonergan
Cast: Casey Affleck, Michelle Williams en Kyle Chandler



Na het plotselinge overlijden van zijn oudere broer wordt Lee Chandler aangesteld als voogd voor diens zoon. Lee keert terug naar zijn geboortedorp om voor hem te zorgen. Daar moet hij om zien te gaan met zowel zijn ex-vrouw Randi als de gemeenschap van North Shore.












donderdag 26 oktober '17 om 20 uur
Mediabox van de Wattenfabriek
Solleveld 35 - Herzele

Toegang: € 5,00


Wil je meer weten over deze film.






Frantz

Jaar: Frnkrijk, Duitsland - 2016 - 173'
Regie: François Ozon
Cast: Pierre Niney, Paula Beer, e.a.



De Eerste Wereldoorlog is afgelopen. In een klein Duits stadje bezoekt Anna elke dag het graf van haar verloofde Frantz, die sneuvelde aan het front in Frankrijk. Wanneer ze op een dag een onbekende man bloemen ziet leggen op het graf, is ze verrast, maar ook geïntrigeerd. De mysterieuze man is Adrien, een jonge Fransman die Frantz voor de oorlog had leren kennen. In het kleine Duitse dorp waar de wonden van de oorlog nog vers en rauw zijn, lokt de aanwezigheid van een Fransman heftige reacties uit. Maar Anna en de ouders van Frantz raken gecharmeerd door de gevoelige Franse jongeman.








donderdag 9 november '17 om 20 uur
Mediabox van de Wattenfabriek
Solleveld 35 - Herzele

Toegang: € 5,00


Wil je meer weten over deze film.






The Salesman

Jaar: Iran, Frankrijk - 2016 - 125'
Regie: Asghar Farhadi
Cast: Shahab Hosseini, Taraneh Alidoosti, Babak Karimi



'The Salesman' volgt het stel Emad en Rana, dat wordt gedwongen hun appartement te verlaten door gevaarlijke werkzaamheden in een aanliggend gebouw. Ze verhuizen naar een nieuwe flat in het centrum van Teheran. Een incident verbonden met de vorige huurder zal het leven van dit jonge koppel dramatisch doen veranderen.











donderdag 23 november '17 om 20 uur
Mediabox van de Wattenfabriek
Solleveld 35 - Herzele

Toegang: € 5,00


Wil je meer weten over deze film.






Le ciel flamand

Jaar: België - 2016 - 114'
Regie: Peter Monsaert
Cast: Wim Willaert, Sara Vertongen en Esra Vandenbussche



Monique baat samen met haar dochter Sylvie een bordeel uit op de grens van West-Vlaanderen en Frankrijk. Eline, het zesjarige dochtertje van Sylvie, is gefascineerd door de mysterieuze werkplek van haar mama en oma, maar wordt te allen tijde de toegang ertoe ontzegd. Een dramatische gebeurtenis zet de zekerheden in hun leven op een helling en brengt de familiale banden onder druk.










donderdag 7 december '17 om 20 uur
Mediabox van de Wattenfabriek
Solleveld 35 - Herzele

Toegang: € 5,00


Wil je meer weten over deze film.






???

Jaar:
Regie:
Cast:



















donderdag 1 februari '18 om 20 uur
Mediabox van de Wattenfabriek
Solleveld 35 - Herzele

Toegang: € 5,00


Wil je meer weten over deze film.






???


Jaar:
Regie:
Cast:


















maandag 15 februari '18 om 20 uur
Mediabox van de Wattenfabriek
Solleveld 35 - Herzele

Toegang: € 5,00



Wil je meer weten over deze film.



???

Jaar:
Regie:
Cast:



















donderdag 1 maart '18 om 20 uur
Mediabox van de Wattenfabriek
Solleveld 35 - Herzele

Toegang: € 5,00


Wil je meer weten over deze film.




???

Jaar:
Regie:
Cast:


















donderdag 15 maart '18 om 20 uur
Mediabox van de Wattenfabriek
Solleveld 35 - Herzele

Toegang: € 5,00


Wil je meer weten over deze film.






???

Jaar:
Regie:
Cast:


















donderdag 29 maart '18 om 20 uur
Mediabox van de Wattenfabriek
Solleveld 35 - Herzele

Toegang: € 5,00


Wil je meer weten over deze film.






Info: P. Buyle - tel. 053 63 05 60

Het aantal plaatsen in de Wattenfabriek is beperkt tot 50 personen - inschrijven op voorhand is aan te raden.
Inschrijven via www.gammaherzele.be (klik hiervoor 'tickets' bovenaan deze pagina).




Sprakeloos

Voor haar film Sprakeloos liet regisseuse Hilde Van Mieghem zich inspireren door de gelijknamige (auto)biografische succesroman van Tom Lanoye waarmee hij in 2009 menig lezer wist te ontroeren. In een aantal van haar vorige langspeelfilms (o.a. De kus, Dennis van Rita en Smoorverliefd) stond een gespannen relatie tussen ouder(s) en kind centraal. In Sprakeloos is dit niet anders; hoofdthema is een problematische moeder-zoonrelatie, een haat-liefdesverhaal van twee mensen die nogal wat gemeenschappelijke karaktertrekken vertonen. Of zoals Tom Lanoye het zelf aanstipt: De relatie met mijn moeder was even getroebleerd als heftig. Mijn liefde, bewondering, respect en dankbaarheid zijn groot, maar een simpele vrouw was ze niet, maar ik ben ook niet simpel!

Vele toeschouwers kennen het verhaal via de lectuur van het boek. Tom Lanoye vertelt er het leven van zijn moeder, Josée Verbeke, een hardwerkende slagersvrouw maar vooral een gevierde maar flamboyante amateuractrice. Maar na een beroerte kan zij alleen nog wartaal uitstoten. Haar greep op de werkelijkheid is zwak en zij heeft woedeaanvallen. De familie kijkt machteloos toe. De roman is één lange aanklacht tegen de lichamelijke aftakeling. Haar lot, en in haar lot dat van iedereen. Een universeel en herkenbaar verhaal over de vergankelijkheid van het leven ! Luisteren we nog eens naar Tom Lanoye bij het uitbrengen van de film: De basiswoede blijft. Ik begrijp niet dat mensen moeten lijden, en zeker niet dat een zo verbaal begiftigde vrouw uitgerekend haar taal moet verliezen. Ik ben daar nog altijd kwaad om, dat we te lang gewacht hebben met die euthanasie. Ik kom daar heel moeilijk mee in het reine.

Voor haar film heeft Hilde Van Nieghem ervoor geopteerd het boek niet slaafs te volgen. Door bvb hoofdzakelijk te focussen op de laatste levensfase van de moeder waarin zij tot sprakeloosheid en immobiliteit veroordeeld is wordt de schrijnende hulpeloosheid van haar zoon-schrijver Jan extra in de verf gezet. De confrontatie die hij moet aangaan met zijn moeder dwingt Jan om alles in vraag te stellen, ook zijn literaire prioriteiten. Natuurlijk zijn er een aantal functionele flash-backs die als achtergrond dienen bij de intense en emotionele momenten en episodes uit het heden.

Een van de grootste troeven van de film zijn de uitmuntende rolprestaties. Stany Crets gaat zeer diep in de worsteling van de zoon die niet meer kan schrijven omdat zijn moeder haar taal verloren is en die een enorm pijnlijke weg moet afleggen om uiteindelijk afscheid te kunnen nemen van haar. Viviane De Muynck is fenomenaal als prachtige oude vrouw die zonder enige valse gêne blijft vechten in de aftakeling. En Rik Van Uffelen speelt als vader zo klein en timide maar hij is toch zo aanwezig met zijn stille kracht. Deze schitterende cast en de fijnzinnige regie van Hilde Van Mieghem krijgen een erg gevoelsvolle muzikale ondersteuning met de soundtrack van Jef Neve.

Op de vraag wat zijn moeder van de film zou vinden antwoordde Tom Lanoye het volgende: De film is een prachtig eresaluut aan mijn moeder. Oké, ik ben nog altijd geschokt door wat mijn moeder overkwam. Maar ik heb maar één conclusie, één opdracht, één roeping, en dat is nooit meer zwijgen, nooit meer stil zijn, nooit meer sprakeloos. Ik zal blijven schrijven en optreden tot ik niet meer kan, tot ik erbij neerval.

Gamma-Herzele is ervan overtuigd dat Sprakeloos een film is die jong en oud kan aanspreken en ontroeren. Een waardige opener voor een nieuw seizoen waar we opnieuw een ruime waaier aan thema’s, gevoelens, sferen en nationaliteiten aan bod laten komen. Niet te missen!


Regie: Hilde Van Mieghem
Scenario: Hilde Van Mieghem en Bert Scholiers naar het boek van Tom Lanoye
Fotografie: Wim Van Swijgenhoven
Muziek: Jef Neve
Montage:
Vertolking: Viviane De Muynck (Josée), Stany Crets (Jan), Rik Van Uffelen( Roger) e.a.

<< terug




La pazza gioia

La pazza gioia (wat zoveel betekent als “de waanzinnige pret”) is de nieuwe film van de Italiaanse regisseur Paolo Virzi, bekend van o.a. Il capitale humano, een dramatische film waarin de klassentegenstellingen in het huidige Italië scherp geanalyseerd werden. Nu koos Virzi voor een originele en amusante (bij wijlen zelfs knotsgekke) dramatische prent over de zo onbekende wereld van de waanzin, gesitueerd in Villa Biondi, een psychiatrische instelling voor vrouwen met een mentale stoornis. Op de achtergrond worden we vergast op het idyllisch ogende landschap van Toscane. Net zoals in Il capitale humano wil de regisseur twee werelden tegenover elkaar zetten, alleen weet je na verloop van tijd niet meer wat of wie “normaal” is dan wel “krankzinnig”. Een stelling trouwens die verdedigd wordt door onze “huispsychiater” Dirk De Wachter in o.a. Borderline Times, het einde van de normaliteit. Van zodra je immers niet “functioneert” in onze maatschappij word je als “gek” verklaard. Dus moet je eigenlijk een beetje hypocriet zijn om echt mee te draaien.

Grotere tegenpolen dan Beatrice en Donatella, de twee hoofdpersonages in de film, kan je je moeilijk indenken. Beatrice stamt uit een oud adellijk geslacht, is een hysterische spraakwaterval en behandelt iedereen als haar slaafje. Op de een of andere manier lijkt zij meester in elke sociale situatie. Zij doet dit met een aura van aristocratische superioriteit en zoveel leugens dat zij vermoedelijk geen realiteitsbesef meer heeft. Donatella is nieuw in de instelling, een introverte working-class girl, wantrouwig, graatmager, vol tatoeages en duidelijk beschadigd. Zij lijkt er helemaal alleen voor te staan en wil vooral met rust gelaten worden. Beide psychiatrische patiënten worden met grote hoeveelheden farmaceutische middelen in het gareel gehouden. Toch groeien de twee vrouwen naar elkaar toe. Op een dag willen zij hun vriendschap beklinken door een spontane ontsnappingspoging te ondernemen. Hun initiële slok vrijheid doet deugd, werkt zelfs aanstekelijk, maar dreigt al snel tot een kater te evolueren, wanneer zij de confrontatie met het verleden dienen aan te gaan.

In hun zoektocht naar vrijheid laat de regisseur de toon voortdurend omslaan van euforisch-uitgelaten naar hartverscheurend tragisch. Hun avonturen krijgen al gauw iets van een schelmenroman en op bepaalde momenten krijgt het verhaal zelfs surrealistische accenten. Achter de vrolijke gekte wordt stilaan de boodschap van de regisseur duidelijk : de film is een keihard pleidooi om geesteszieken en mensen met psychische problemen niet in gesloten instellingen te laten wegkwijnen. Deze film kijkt naar mensen zonder enig vooroordeel of superioriteitsgevoel en stelt terecht de vraag : wie is “gek”, zij of de wereld rond hen ? Pikant detail: pas na het uitbrengen van de film is de wetgeving in Italië op dat gebied enigszins veranderd en aangepast waardoor bepaalde wantoestanden voortaan tot het verleden behoren. Terecht kan de film dan ook een satire op het Berlusconi-tijdperk genoemd worden !

De grote verdienste van de regisseur is dat hij de twee emotionele tegenpolen met veel respect, zonder karikaturisering en met een stevige portie realisme behandelt. Inderdaad, op geen enkel ogenblik worden hun problemen (bipolariteit, mythomanie, dwangstoornissen, onverwerkte trauma’s, zelfmoordneigingen, verslavingen,…) uitvergroot. Het maakt van zijn energieke en bitterzoete roadmovie een onvoorspelbare en dynamische prent waarin de pieken en dalen van de hoofpersonages mooi tot hun recht komen. Valeria Bruni Tedeschi is subliem in haar rol van bipolaire, manipulatieve maar naar echte liefde verlangende vrouw. Micaela Ramazotti (de echtgenote van de regisseur) speelt op een genuanceerde manier een diep gekwetste en beschadigde vrouw. Voeg daarbij nog de ontroerende muziek, het lyrische camerawerk, de snedige dialogen en de zonnige fotografie en je krijgt een “Thelma en Louise” roadfilm op zijn Italiaans, een “gekke” film die je moet gezien hebben. Ongeëvenaard!



Regie: Paolo Virzi
Scenario: Paolo Virzi en Francesca Archibugi
Fotografie: Vladan Radovic
Muziek: Carlo Virzi
Montage:
Vertolking: Micaela Ramazotti (Donatella), Valeria Bruni Tedeschi (Beatrice), Marco Messeri (Foriano) e.a.

<< terug




Manchester by the sea

De meermaals bekroonde film Manchester by the sea is een van de meest aangrijpende Amerikaanse films van het afgelopen jaar. Terecht stond hij in de eindejaarslijstjes van menig filmkenner, ook bij ons. De Amerikaanse pers jubelt de regisseur vooral om zijn realistische karaktertekening, vaak in contrast met het mainstreamaanbod in de VS.

Een veelfilmer is Kenneth Lonergan niet. Maar net als in zijn vorige films You can count on me (2000) en Margaret (2011) is zijn nieuwste film opgebouwd rond de schijnbare tegenstelling tussen het “kleine” leven van alledag en plotse excessen. Dagelijkse beslommeringen die overvleugeld worden door hevige emoties. En ook nu staat het verwerken van een hartverscheurend trauma uit het verleden centraal. Ik ben erg geïnteresseerd in mensen die worstelen met problemen die groter zijn dan zijzelf, die hen overstelpen, zegt de regisseur.

We leren het hoofdpersonage Lee Chandler kennen als een plichtsgetrouwe conciërge en klusjesman die sneeuw ruimt, dingen herstelt en vervangt... Maar zelf zit hij onherroepelijk geblokkeerd. Levend in een troosteloze flat in Boston lijkt hij onherstelbaar beschadigd. Hij is nog niet dood maar echt leven lukt niet meer. Het leven heeft hem gestraft, zo hard dat niets hem nog kan raken. Maar wanneer hij het bericht krijgt van de dood van zijn oudere broer moet hij terugkeren naar zijn geboortedorp Manchester aan de noordoostkust. Daar neemt hij, zeer tegen zijn zin maar plichtsbewust, de tienerzoon van zijn broer onder zijn hoede. Het begin van een rollercoaster aan emoties. Lee wordt immers gedwongen verantwoordelijkheid op te nemen en zijn hart te openen terwijl hij zichzelf niet meer toeliet te leven. Samen trachten zij het verdriet van hun dierbare te verwerken. Maar dank zij een briljant geritmeerde flashback-structuur keren bij Lee een aantal pijnlijke herinneringen terug die een nog veel grotere tragedie uit het verleden onthullen. Toch worden Lee’s geheimen maar mondjesmaat prijsgegeven, een vertelstructuur die volledig strookt met het hoofdpersonage dat zijn gevoelens dwangmatig verdringt. Het is echter in de meesterlijke dosering dat de regisseur deze uitermate aangrijpende karakterstudie haar unieke glans geeft. De confronterende realiteit waar hij ons indompelt wisselt hij af met sfeer en tedere humor. Soms zijn de situaties zelfs absurd komisch waardoor het gevoel van zwaarmoedigheid bij de toeschouwer verzacht wordt. Kenneth Lonergan heeft ook veel oog voor de details van het leven in een klein, hoofdzakelijk blank stadje in Massachusets. Of hoe geschiedenis, demografie, religie en cultuur een grote impact hebben gehad op de middenklasse aldaar. Dit alles draagt bij tot de waarachtigheid van de prent.

Een aantal andere troeven van de film zijn de sobere regie en de sublieme fotografie. Maar het zijn vooral de rolprestaties van de acteurs die beklijven. Er is veel dat de twee hoofdpersonages niet uitspreken maar alles wat zij wel zeggen is sterk geladen en vol emoties. Hun lichaamstaal spreekt soms boekdelen. En als woord en beeld het niet meer alleen kunnen zeggen wordt de muziek ingeschakeld. Het adagio van Albinoni, passages uit Händels The Messiah en koormuziek van Lesley Barber helpen Lonergans melodrama structureren tot een reflectie over blijvende rouw en eeuwige verantwoordelijkheid.

Manchester by the sea is een veelgelaagde film die ons een complexe studie aanbiedt van een verwoest leven. Een film ook die heel wat vragen oproept over het echte leven en die perfect past in de periode van Allerheiligen. Is dit ook geen tijd van bezinning, schuldbewustzijn, rouw, verwerking, en vergiffenis ?



Regie: Kenneth Lonergan
Scenario: Kenneth Lonergan
Fotografie: Jody Lee Lipes
Muziek: Lesley Barber
Montage:
Vertolking: Casey Affleck (Lee), Lucas Hedges (Patrick), Michelle Williams (Randi) e.a.

<< terug




Frantz

Tekst volgt...


Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking:

<< terug




the Salesman

Tekst volgt...


Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking:

<< terug




Le ciel flamand

Tekst volgt...


Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking:

<< terug




???

Tekst volgt...


Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking:

<< terug




???

Tekst volgt...


Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking:

<< terug




???

Tekst volgt...


Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking:

<< terug






Tekst volgt...


Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking:

<< terug




???

Tekst volgt...


Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking:

<< terug




???

Tekst volgt...


Regie:
Scenario:
Fotografie:
Muziek:
Montage:
Vertolking:

<< terug